Voor velen hebben foto's geen woorden nodig !!
dhr Lamers geldrop
Jo Hendriks Oss

Martien Aarts Son en Breugel
Jo van Nisselrooij Eindhoven

Jo en Wies Hendriks Oss
Wim Simons Hapert
Mevrouw Trommelen
Op zaterdag 8 oktober trof ik onze oude secretaresse Phil Trommelen op ons clubkampioenschap.

Phil inmiddels 84 jaar en nog heel goed bij de tijd. Begin jaren 70 was ze secretaresse van de SEWR en haar toenmalige man Piet Trommelen was voorzitter. Jarenlang zaten ze in het bestuur van Son.

Als 18 jarige kwam ik als lid in Son, en al snel kreeg ik ook een bestuursfunctie. Mocht meteen het wedstrijdsecretariaat gaan doen ( wat ik nu na 43 jaar lid te zijn weer doe). Het waren vaak lange nachten want alle programma's moesten nog gestencild worden. En als er dan eentje stuk ging moest je hem weer helemaal opnieuw intikken. Als dat klaar was lagen er allemaal stapels om de tafel en dan mochten we gaan lopen om de programma's in elkaar te zetten. In deze tijd hadden we ongeveer 150 tot 200 honden op een wedstrijd. Kwartfinales nog bij de Greyhounds.

Jarenlang heb ik met hen in het bestuur gezeten en het was een fijne tijd. Ze hadden destijds de kennel van de Whippethoeve.  Ik noem wat namen uit die tijd; Jo van Nisselrooy, (vader van Sander), Cor van de Laar, lang penningmeester) Martin Aarts onze barman, in heel Nederland bekend, Janus Rovers, Theo Braam, Hennie Raats, Frans Sanders en dan vergeet ik er vast nog een hele hoop.

Je kunt het de dag van vandaag niet meer voorstellen, maar het was echt zo. Ook het draaien moest nog met het handwiel gebeuren. Na een wedstrijd was je dan echt bekaf. Een kantine hadden we niet, telkens werd er een grote tent gehuurd, waar we stroomvoorziening hadden met aggregaat want stroom was er niet. Deze feestjes duurden vaak tot in de nacht want niemand wou naar huis.

Op ons clubkampioenschap vroeg ik Phil of ze het leuk zou vinden om de prijsuitreiking van de Greys te doen. Ze was meteen helemaal in haar nopjes. Wij vonden het hartstikke leuk om je weer eens te zien en hebben vele oude herinneringen kunnen ophalen.Tot zover een stukje historie.

Nico Peeters